tag:blogger.com,1999:blog-52779106024574782022012-01-25T11:29:57.020-08:00Lezzetli yemekler için lezzetli hatıralar gerekir! Bozcaada'da gündelik yaşam ve Bozcaada Hatıralarımitmitnoreply@blogger.comBlogger341100tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-81174990530799112092009-11-03T04:42:00.000-08:002009-11-03T04:42:34.835-08:00

İmar Durumu

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-24268209799382053192008-06-22T05:54:00.000-07:002008-06-22T06:01:08.753-07:00

Nasıl rahatladım anlatamam. Bizim oğlan bu sabah ilk önemli sınavını atlatttı. Ne kadar sıkıldığımı bitince anlıyorum. Başarısızlıktan değil ama şanssızlıkdan korkuyorum. Neyse ki herşey yolunda gitti. Küçük yerde yaşamanın iyi yanları bir kez daha kendini gösterdi.Akşam sakin bir uyku ile uyuduk. Sabah hep birlikte saat 8'de uyandık. Hazırlıklarımızı yapıp, kahvaltımızı edip saat 9.35'de sakin

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-79726060629978551572008-06-11T10:11:00.000-07:002008-06-11T13:13:08.177-07:00

Çanakkale Çan yolu 35. km de, yani bu iki ilçeyi birbirine bağlayan yolun tam ortasında bir güzel köy: Kirazlı Köyü. Kirazlının yatılı bölge okulu meşhur bir de Balaban Kahvesi. Balaban, kurucusunun adıyla anılan bir kahve, bugün de Kirazlı'dan bir aile işletiyor. Zamanında Atatürk ve İran Şahı yolculukları sırasında burada mola verip kahve içmişler. Bugün ise kahvesi kadar çevirme oğlak ile de

mitmitnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-61931182205382611052008-06-03T23:23:00.000-07:002008-06-10T08:07:50.505-07:00

Geçen cuma çileğin sonuna yetiştim. Çanakkale Cuma pazarına getiren aile bu çileği 18 sene önce Lapseki'de yetiştirmeye başlamış. Ben ortalama bir tanımla Kazdağı çileği dedim ama aslında bu yerli çileğin pazardaki adı Bayramiç Çileğidir.

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-25025659221864375812008-06-02T00:38:00.000-07:002008-06-06T04:47:12.876-07:00

Edirne'ye ilk gidişim ailemle yine bir haftasonu gezisiydi. İlkokuldaydım. Uykusuz bir sabahla başlayan günübirlik bir geziydi. Sanıyorum babamın işyeri düzenlemişti. 70'lerin otobüsleriyle, İstanbul'dan kötü ve bugünkünden uzun bir yolda, fena halde otobüs tutmuştu, sefil bir yolculuktu, benim için tabi. Anne babamın anılarında kalan Edirne'nin böyle olmadığına eminim.İkinci ziyaretim ise ilk

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-9664689407066037862008-06-02T00:29:00.000-07:002008-06-02T00:38:01.796-07:00

Hafta sonu Bozcaada Derneği'nin düzenlediği geziyle Edirne'deydik. Selimiyesiz bir Edirne düşünmek imkansız. Yerel rehberimiz Ayhan Tunca eşliğinde bilgilendirici bir gezi oldu. Bu ilk gidişimiz değil ama ilk rehberli ziyaretimiz. İlk gidişte oraya ait olduğunu hissettiren yerlerden biri Edirne. Biz güzel yanlarını gördük. Mevsim Edirne gezisi için çok uygun.

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-26683464158187370682008-05-26T11:52:00.000-07:002008-05-26T12:29:37.671-07:00

Of! başlığı yazarken epey zorlandım. Aradığım çileği bulmak için de zorlandım, malesef. Kazdağları bir cennettir. Her mevsim ayrı bir meyve ve sebze doğurur karnından. Elması, kirazı ve çileği. Adaya ilk geldiğim yıllarda pazar kurulmazdı. Bakkallara sadece haftada bir kez meyve sebze gelirdi ve bir sonraki haftaya ancak turşuları kalırdı. Taze malın geldiği gemi saatinde alışveriş yaptığım

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-28051236840474070442008-04-29T12:55:00.000-07:002008-06-10T08:02:22.545-07:00

Şimdi tam zamanı. Yeterince nemli toprak sürülür, çapalanır, yalaklar açılır ve dikime hazır hale getirilir. Geçen sene bu vakitler diktiğimiz pereseler ancak temmuz sonunda ürün vermeye başlamıştı. Havalar iyi gidince, kurak ve aşırı sıcak geçen yaza rağmen, oğlumun özenli bakımıyla hayatta kalmayı başaran domatesler kasım sonuna kadar domates vermişti.Son mahsulü iki kasaya doldurup İstanbul'da

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-89791020800785519012008-04-20T05:08:00.000-07:002008-06-12T23:15:26.590-07:00

Çalışıyorum. Bilgisayar ekranı ve ben. Odamın penceresi açık, sonunda! Herşeye rağmen, inadına ikinci kata kadar uzayan hanımeli, camdan içeri, meraklı gözlerle, bana bakıyor. Elini kolunu sallayıp, dikkatimi dağıtmaya çalışıyor. Nihayet başardı. Kokusunu bana gönderdi ve göz göze geldik. Evet, artık bahar geldi. Bugün ilk defa bahar koktu hem de evimin içinde. Bu koku türlü çağrışımlar yaptı.

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-59177075206623856302008-04-15T07:38:00.000-07:002008-04-16T06:46:43.942-07:00

Bu nedir? Yorumlarınızı ve cevaplarınızı beklemek isterdim ama dayanabileceğimi sanmıyorum. Buradaki annemin uzun seyahatler öncesi, evi korumaya yönelik hazırladığı bir tuzak. Hırsız kapıyı açacak, merdiven ve üzerindeki havan yere düşecek, büyük gürültü ve hatta yer sarsıntısı oluşacak, alt kattaki komşu ne oluyor diye koşacak, hırsız kaçacak.İşte size bedava bir korunma yöntemi:))

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-5220796356987150442008-04-10T03:55:00.000-07:002008-04-10T04:47:00.031-07:00

Blog yazmayalı çok zaman oldu. Neye göre çok demek lazım? Belli bir ritimde yazmaya alışınca ritim değişikliğine göre çok zaman demeli.Araya acılı ezme girdi. Beni günlük hayattan uzaklaştıran ama şimdi üstesinden gelinen bir kaç acılı ezme ile ritmim bozuldu. Ama bitti, en azından şimdilik:))Şimdi güzel şeylerden bahsetme zamanıdır. Roma'da 6 gün geçirdik. Gitmeden harita üzerinden günlük plan

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-43609207657230024642008-03-03T02:56:00.001-08:002008-05-26T11:43:28.988-07:00

Kaldığımız otelde garsonların şaşkın bakışları arasında porselen çaydanlıklara akrobasi hareketleri yaptırarak çay demlemeye çalıştık. Ama hem çay alıştığımız gibi değil hem de poşet ve iyi sonuç alamadık. Biz de bunun üzerine kahvenin tadını çıkartmaya çalıştık. Eh maya tuttu. Hala kahve içiyoruz ama sabahları değil elbette!Mevsimin ilk ve sanırım son karını burada gördük (döndükten sonra

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-29695431276062257602008-03-01T06:01:00.000-08:002008-03-03T02:55:22.453-08:00

Bu soru yemeklerde bolca kullanılan mısır ununu görünce aklıma takıldı. Haksız mıyım yani? İrice çekilmiş mısır ununa "polenta" deniyor. Bu un ile lapa, köfte ve kıtırlar yapıyorlar. Dönünce ben de denedim. Paketlenmiş mısır unları bu iş için çok ince ama aktarda daha iri çekilmiş açık mısır unu buldum. İri derken bir çeşit kepekli un görünümünde. Tuz ve sıvıyağ katılmış 2 ölçü suya kaynama

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-630584113356436492008-02-28T10:14:00.000-08:002008-02-28T10:55:28.557-08:00

Hani aylar öncesinden planlanan tatiller vardır. İlk aklınıza geldiğinde 38 kişi kadar fikri beğenip katılma eğilimi gösterir ama son 3 günde 2 kişi hatta son gün bir başınıza kalırsınız ya bu öyle olmadı. Hergün artarak son hafta 4 kişinin daha katılımıyla 17 kişiye ulaştı ki bana göre serbest stil bir gezide Türkiye rekorudur:))İstikamet Milano ileri! Alitalia'nın sabah 6 uçağı ile yolculuk

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-23122587972207117222008-02-27T10:16:00.000-08:002008-02-27T10:31:51.742-08:00

Hani meşhur laf var ya? Beden varıyor ama ruh onu yakalayamıyor. Benim ki de o mesele. Benim bedenimin durmasından - yanlış anlaşılmasın tembellik degil ama km2 bazında yaşam alanından bahsediyorum- ruhum iyice tembelleşmiş. Beden yol aldı evine döndü ama ruhumun geri gelip yerine yerleşmesi, eh işte ancak. Bir de şu son 2 haftada 4 mevsim yaşanınca işler iyice karıştı. Ama sonunda, ta ta ta taaa

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-45049447142753431432008-02-16T10:14:00.000-08:002008-02-16T11:06:04.377-08:00

Geçen bahar leyleği havada görmedim ama nihayet yıllar sonra değişik bir tatil yapma fırsatı yaratabildik. Bir grup arkadaşın peşine takıldık ve İtalya'ya gittik. Bu mevsim delilik gibi geldi ve bütün endişelerim beynime üşüştü. Umarım yolculuğa çıkarken kimse benim kadar endişelenmiyordur. Hava, su ve yol durumu, uçak, yükseklik, vs derken tüm endişelerim yerini olumlu tecrübelerle doldurdu ve

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-38530004145498733992008-01-23T13:14:00.001-08:002008-01-23T13:20:56.994-08:00

Oğlumla birlikte ben de tatile giriyorum. İyice tembellik etmeyi planlıyorum. Tüm çocuklara mutlu bir karne ve sıcak bir tatil diliyorum.

mitmitnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-8700800008267850602008-01-21T08:20:00.000-08:002008-01-21T08:46:55.628-08:00

Bitiremedim! İtiraf ediyorum bitiremedim. Tezim sürü(nü)yor. Bir heyecan oğlumla birlikte okula başlayıp büyük keyifle örgün kısmını bitirdiğim yüksek lisans programının tez aşamasında süründüğümü sağır sultan bile duymuştu herhalde. Nihayet büyük kısmını teslim ettim. Ama doğal olarak! eksiklerim çıktı ve yine uzadı. Konum yiyecek turizmi ve tabiki Bozcaada. En sevdiğim konuda bu kadar yavaş yol

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-76103226999286158462008-01-12T10:09:00.000-08:002008-02-28T10:58:59.014-08:00

Kış mevsiminde en sevdiğim sebze karnıbahardır. Bembeyaz haşlanır ve çiçeklerinin her biri küçük beyaz ağaçcıklarmış gibi gelir bana. Bir kök karnıbahar kocaman bir orman gibidir hatta kar yağmış bir orman. Hayal ürünü mini bir dünya. Etseverlerden olmama rağmen haşlanmış ve henüz sıcakken zeytinyağı ve limon ile harmanlanmış ve de hemencecik tüketilmiş karnıbahar en az et yemiş kadar mutlu eder

mitmitnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-76757728252642789382008-01-01T13:53:00.000-08:002008-01-01T14:15:49.992-08:00

Dünden bugüne bir yıl geçti. Akşam PTT durumu gayet keyifli idi. Sağlıklı bir uyku ve zamanında uyanış. Ailecek yürüyüş ve Şakir'in yerine varış. Yolda Babalık'tan hain peynirli ve kıymalı börekleri almak da cabası. Şakir'in Yeri, Çanakkale'nin bilinen bir çayhanesi. Boğazın tam kenarında dışarıda veya camekanda oturma şansı olan bir yer. Hava içeride oturmalık. Paketlerimizle cam kenarında bir

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-49869119736411831032007-12-31T11:25:00.000-08:002007-12-31T11:44:27.189-08:00

Oğlum, eşim ve ben evdeyiz. Diğer akşamlar gibi. Tek farkı saat 23 de dışarı çıkıp, kordona yürümek ve saat 24 olduğunda orada olmak olsun.Geçen sene bu günlerde Marmaris'e yerleşen annem ve babamlaydık. Adaya yerleşeli tatil takvimimiz değişti. Buralarda hayat o kadar sakin ki tatile ihtiyaç duymuyor insan. Belki değişiklik için. Geçen sene bayram yeni yıl birleşmiş, "TATİL" zilleri zihnimizde

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-25746631484883988372007-12-27T10:03:00.000-08:002007-12-27T10:35:51.391-08:00

İstanbul'da yaşayan çok sevgili (hatta en) arkadaşım, eşi ve oğluyla orta noktalarda buluşmaya çalışıyoruz. İlk buluşma Edirne'de gerçekleşmişti, sonra Yaman'ın doğumu nedeniyle bir süre ara vermiştik. Geçen bahar yine yeniden Uludağ Kirazlıyayla'da bir buluşmuştuk. Ada buluşmalarını saymıyorum elbette. Bayram için de buluşmaya karar verdiğimizde hepimizin aklına yol ve hava durumu takılmıştı.

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-81975205416494992072007-12-19T09:55:00.000-08:002007-12-27T10:03:20.758-08:00

Son yazıma bakınca epey ara verdiğimi fark ettim. Malum, sür(ün)en bir tezim var. Almanya'dan yeğen geldi gitti. Annem ve babam bize ziyarete geldi. Bayramı birlikte geçireceğiz. Nihayet bugune geldik. Daha da uzamadan oturdum blogun başına.(Bahane çok nasılsa!)Yeğen gelirken shitake mantarı ile yapılan bir "şey" getirmiş. Kendi yaptığımız ekmekle kahvaltılarda yedik. Tadını benim dışında

mitmitnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-68297224075431873102007-12-09T03:38:00.000-08:002007-12-16T09:56:23.673-08:00

Bu sabah karanlık ve yağışlı bir güne uyandık. Sokaklar öyle sessizdi ki belli ki herkes evindeydi. Ama biz ani bir kararla Eğin'e gitmeye karar verdik. Pazar sabahı nasıl gidilir? Ne zaman dönülür? Çanakkale Erzincan kaç kilometre? Hiç düşünmedik. Yataklarımızdan çıktık, çayımızı koyduk, soğanımızı çıkardık!! Evet, evet Eğin'e gitmek için kahvaltıda soğan yemeyi göze aldık. Şaka bir yana, eşimin

mitmitnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-70289183080794011012007-12-06T09:47:00.001-08:002007-12-16T09:56:40.504-08:00

Her ne kadar evde şarap grubuna üye olmasam da ada'da bulunmak nedeniyle bulaşıyoruz. Ama bu gruptan öyle biri var ki tanışıklığımız Tijen sayesinde olmuştur. Kendisi Ankaralı bir şarap sever ve bugün iş nedeniyle Çanakkale'deydi. Erhan Bey, arkadaşlarının tarifiyle (kim etmişse güzel etmiş) bir sosyal moderatör. Öyle ilişkiler kurup sürdürüyor ki bence şarap severlikten önce bu durum onun hobisi

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-11070549556336434302007-11-30T10:55:00.000-08:002007-12-16T09:56:56.134-08:00

Blog yazmaya başlamdan önce sık sık girdiğim bir kaç blogda ebelemeceleri görmüş ama açık söylemek gerekirse anlamamıştım. Jetonum şimdi düştü. Ekmekçikız beni ebeledi.Ben küçükken, litrelik cam kola şişelerini kundak yapıp bebekler yapardım, boyum çok hızlı uzadığı için "sevenlerimin" her türlü itirazına rağmen orta sonda bile sokak ortalarında evcilik oynardım, annemle ağabeyim ders çalışırken

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-33465974250140887952007-11-26T10:35:00.000-08:002007-12-16T09:57:15.645-08:00

Son günlerde geçmişe fazla bakar oldum. Hayırdır demeli! Ama bakmak bana çok "iyi" geldi. Baktıkca herşey ne kadar "zormuş" onu görmeye başladım.Geçmişe dair bazı şeyleri yazmak istedikçe keşke bir fotoğrafı olsa da koysam diye aklımdan geçiriyorum ama nafile. Önce fotoğraf makinesi lazım, sonra film lazım, sonra zaten sonuç siyah beyaz, kaç günde tab edilir allah bilir, istediğin boyu ve sayıyı

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-56263058182098079802007-11-21T12:55:00.000-08:002007-12-16T09:57:32.752-08:00

İlkokul yıllarımda istisnasız bütün şubat tatillerimi hastalıkla geçirmişimdir. Kızamık, kabakulak, suçiçeği vs derken tatillerim hep evde geçmiştir. Bu işe benim dışında "sevinen" olduğunu pek sanmıyorum. Bütün aileyi eve mahkum eden her hastalığımda babamın bana getirdiği çikolatalar yüzünden sadece ben mutlu olmuşumdur herhalde.Her biri uzun üçgen karton kutularda, 10-12 tanesi köşegen

mitmitnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-39146465565672475322007-11-18T09:02:00.000-08:002007-12-16T09:55:49.600-08:00

Zeytin ağaçları sizin de dikkatinizi çeker mi? Geyikli zeytin cennetidir. Çanakkale Ada yolunu her gidiş gelişimde etrafımı saran binlerce ağacın hepsine bakmaya çalışırım. Zamana ve doğaya meydan okuyan ağaçlar, doğal nedenlerle veya budamayla türlü türlü şekil almışlar. Bir tanesi var ki önünden her geçişimde fotoğraf makiman yanımda olmadığı için üzülmüşümdür. Ama nihayet yakaladım. Hemen

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-11812453694470994202007-11-16T12:24:00.000-08:002007-12-16T09:55:12.035-08:00

Bu yıl havalar öyle sıcak gitti ki yağmursuzluktan kuruyan toprak gibi ben de kendimi kuru hissettim. Şeker Bayramında ilk defa yağmur yağınca iyice br ıslandım, keyfini çıkardım, özlemişim. Bu hafta yağan yağmurlardan ve hatta şiddetli lodostan bile şikayetçi değilim. Ada gemisi 3 gün çalışmadı, gidecekler gelecekler kaldı ama olsun lodosla birlikte bol bol yağmur yağdı.Adadan beklediğim yolcu

mitmitnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-80061077322403724992007-11-08T10:58:00.000-08:002007-12-16T09:54:34.537-08:00

Bağcılık ne zor işmiş meğer. 98 yılında deli çubuklar ekildi. Toprağımız çok verimsiz. O kadar ki eski sahibi harman yeri olarak kullanmış. Bol rüzgar ve ot bitmeyen düz arazi bu iş için çok uygunmuş. Bizimkisi ise doğal olacağız derken doğayla savaş, ona uyuversek herşey ne kadar da yolunda gidecek oysa. 98 + 5 sene deli çubukların güçlenmesi için beklendi. Sonra çubuklara aşı yapıldı. Hepsi

mitmitnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-53613323630895120722007-11-07T10:29:00.000-08:002007-12-16T09:53:54.518-08:00

Nihayet, Ada - Çanakkale trafiğimizde kış düzenimize adım attık. Bu akşam tembellik edip sevdiğimiz bir aile lokantasında yemeğe gittik. Bu lokanta Çanakkale'nin girişinde ve hem tüm şehirin hem de feribotun trafiği önünden geçiyor. Yoğun olduğunu söylemeye gerek yok.Biz de herkes gibi! sağ şeridi tıkayacak şekilde bu yola park ettik ve lokantada yemek yemeğe başladık. Keyifle çorbalarımızı

mitmitnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-50256397425956153732007-11-04T07:14:00.000-08:002008-01-14T01:55:33.539-08:00

Bugün hava çok güzel (di). Bozcaada'da, günlük programa hava durumuna göre sabah karar verilir. Hava güneşli ise dışarıda yapılacak işler, rüzgarlı veya yağışlı ise içeride yapılacak işler sıralanır. Ben programımı yapmıştım, illaki yapacağım! diye tutturma şansı yoktur. Eh burada yasamanın zorluğu! da bu işte.Bugün zeytinyağlı pırasa pişirdim. Ben bütün zeytinyağlı yemekleri "çok şekerli"

mitmitnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5277910602457478202.post-44429331661413628332007-10-18T11:09:00.000-07:002008-06-10T08:00:48.404-07:00

Kokunun hayatımda ne kadar önemli bir yeri olduğunu GAP gezisi sırasında fark etmiştim. Ömrü boyunca deniz seviyesinde ve nemli ortamlarda yaşayan ve alerjilerden dertli bir kişi icin bu yeni durum fark edilmeyecek gibi değildi. Kuru hava kokuyu taşımıyor ve beni saran hava uzay boşluğu hissi veriyordu. Kendimi cok tuhaf hissetmiştim. Sanki yoktum. Hiç bir şeyi önceden fark edemiyordum.Oysa bugün

mitmitnoreply@blogger.com0